De Amerikaanse en Israëlische agressie tegen Iran, een ramp voor het Midden-Oosten en de wereld!

Op zaterdag 28 februari 2026 begon de gezamenlijke militaire agressie van de VS en Israël tegen Iran. In de vroege ochtend werd Khamenei gedood, samen met zijn adviseurs en een aantal hoge commandanten van de Revolutionaire Garde en een paar hoge functionarissen van de veiligheidsdiensten van de Islamitische Republiek. De bombardementen en raketaanvallen zetten zich tot op heden (10 maart), krachtig voort op militaire, industriële, infrastructuur, stedelijke voorzieningen, scholen, ziekenhuizen, huizen, sportcentra, enzovoort. Alleen al bij de misdadige bombardementen op de school "Shajereyeh Tayebeh" gelegen in de stad Minab kwamen 168 leerlingen en leerkrachten om het leven. Als reactie op deze agressie vielen de strijdkrachten van de Islamitische Republiek de Amerikaanse militaire bases in de regio en de steden in Israël en de Arabische Golfstaten aan met drones en raketten, waarbij aanzienlijke schade werd aangericht.

Net als tijdens de Twaalfdaagse Oorlog vorig jaar begonnen de VS en Israël ook deze keer een militaire agressie tegen Iran, terwijl de onderhandelingen juist zouden worden voortgezet. In dat geval was een akkoord met de VS zeer nabij. De moord op Khamenei, die bepalend was bij de deal met Trump, heeft veel vragen opgeroepen over wat er tijdens de onderhandelingen is gebeurd. Khamenei, die tijdens de twaalfdaagse invasie in een bunker in Mashhad verbleef, keerde in maart jongslede vol vertrouwen terug naar Teheran, in de overtuiging dat er een akkoord met de Verenigde Staten zou komen. Terwijl Khamenei met zijn adviseurs besprak hoe de "deal" uitgevoerd zou worden en hoe de dialoog met de Verenigde Staten voortgezet moest worden, werd de vergaderlocatie gebombardeerd en kwamen er alle aanwezigen om het leven.

Waarom werd Iran opnieuw aangevallen tijdens de onderhandelingen, terwijl er een grote kans aanwezig was op een akkoord tussen beide partijen? Dit is een zeer twijfelachtige kwestie:

De VS verkeert nu in een crisis waarbij in de positie als supermacht steeds Internationaal meer terreinen verliest en achteruit gaat. Dat heeft ertoe geleid dat de oligarchen, die de monopoliepositie van de "militaire industrie en uitrusting" en de militaire veiligheidsdiensten beheerst, probeert de volledige controle te hebben over de olie- en gasindustrie in het Midden-Oosten, de Straat van Hormuz en de geografische ligging van de regio, om zo haar macht in de toekomstige wereldorde te behouden. Daarom geeft de verborgen macht van "Amerika" instructies aan "Trump" gegeven voor volledige controle over Iran en de onvoorwaardelijke overgave van de Islamitische Republiek. Trump, vergezeld door Netanyahu, de vertegenwoordiger van de Amerikaanse oorlogsmonopolies in het Midden-Oosten, geeft het bevel tot de aanval. Het doden van Khamenei in een vroeg stadium wordt gedaan in de hoop op een onvoorwaardelijke overgave van de Islamitische Republiek, tegen een lage prijs. In tegenstelling tot de verwachtingen heeft de moord op Khamenei niet alleen de kosten van de aanval niet heeft verlaagd, maar het hele Midden-Oosten ook in een crisis van onveiligheid en oorlog laat betrekken. Als deze crisis aanhoudt, kan dit leiden tot een wereldwijde energiecrisis en sociale onrust in westerse landen, de Verenigde Staten en zelfs in het Midden-Oosten zelf.

De rol van Europa in de toekomst van het Midden-Oosten:

De Verenigde Staten, die Europa feitelijk buiten de Iraanse besluitvorming hadden gehouden met de beëindiging van het JCPOA (Iran Nuclear deal), hebben Europa nu ook buiten de besluitvorming in het Midden-Oosten geplaatst door Iran rechtstreeks aan te vallen en de crisis in het Midden-Oosten te verergeren. Daarom hebben Europese landen na deze gebeurtenis geen zeggenschap meer als partner in de economische  betrekkingen van energievoorziening van het Midden-Oosten en andere zaken. Ze kunnen alleen nog vrijwillig of gedwongen bijdragen aan de kosten van de oorlog of de Verenigde Staten in de regio steunen als een proxy. Als Europese regeringen een dergelijk beleid voeren, moeten ze in de toekomst rekening houden met sociale, economische en politieke crises.

De toekomst van de Islamitische Republiek en Iran:

De Islamitische Republiek, die met steun van de Verenigde Staten aan de macht kwam en de revolutie van 1979 onderdrukte, stortte Iran in een diepe economische, politieke en sociale crisis door een religieuze dictatuur in te voeren. De Islamitische Republiek voerde tegelijkertijd een binnenlands en buitenlands beleid met een dubbele agenda. In het binnenland bereidde zij, door meedogenloos protesten, burgerlijke vrijheden, gendergelijkheid en de rechten van de minderheden en etnische groepen te onderdrukken, de weg vrij gemaakt voor de implementatie van het neoliberale beleid van het Internationaal Monetair Fonds en de Wereldbank. Door de privatisering van economie en  publieke middelen voor eigen mensen, vernietigde zij de binnenlandse industrie en productie. Ook ondermijnden zij de werkgelegenheid en zo brachten zij het land in een chronische crisis. In het buitenlands beleid, in tegenstelling tot de leuzen 'dood aan Amerika en Israël', bevorderden zij het lange termijnplannen van het Amerikaanse beleid in de regio. De regering werkte mee aan de Amerikaanse aanvallen op Irak en Afghanistan en zette proxy-strijdkrachten in ten gunste van het Amerikaanse regionale beleid. Nu als resultaat  krijgt de Islamitische Republiek te maken met de Verenigde Staten die eisen van onvoorwaardelijk overgave van het Iraanse regim.

Na de moord op Khamenei raakte de Islamitische Republiek verdeeld in drie groepen:

A - De heersende oligarchen bestaande uit gematigden en een deel van de fundamentalisten die zich willen overgeven aan Trump en een model zoals Irak voor ogen hebben.

B - De oligarchen, geconcentreerd in religieuze organisaties, geestelijken en militaire en veiligheidsleiders, willen een akkoord met Amerika, maar met behoud van de Islamitische Republiek en religieuze tirannie in eigen land.

C - De  ruggegraat van het regime, bestaande uit "religieuze militairen en regeringsorganen" van de Islamitische Republiek, die aan de macht kwamen na de moord op Khamenei, zijn tegen onvoorwaardelijke overgave en willen de oorlog voortzetten.

Als deze groepen luisteren naar de bevolking en dichter bij hun eisen komen, kunnen ze in de toekomst een positieve rol spelen.

Standpunten van Iraniërs in het buitenland over de Amerikaans-Israëlische aanval op Iran:

Iraanse vluchtelingen en immigranten die in Europese landen, de VS, Canada en Australië wonen, hebben verschillende en tegenstrijdige standpunten ten opzichte van elkaar betreffende de Amerikaans-Israëlische aanvallen op Iran. Om hun positie te verduidelijken, is het nodig aanvankelijk kort hun verblijfsstatus te bekijken.

A - Vluchtelingen: Vluchtelingen worden onderverdeeld in drie categorieën:

1 - Eerste stroom: Dit zijn Iraanse vluchtelingen die vlak na de omverwerping van het dictatoriale regime van de Sjah en de daaropvolgende regimeverandering, vanwege het gebrek aan veiligheid voor henzelf en hun families zijn gevlucht.

2 -Politieke/gewetens vluchtelingen:  Degenen die het land zijn ontvlucht vanwege politieke, ideologische en maatschappelijke activiteiten en verzet tegen de Islamitische Republiek.

3 -Niet politieke vluchtelingen: Degenen die zijn gevlucht naar een veilig land, op zoek naar een beter leven vanwege oorlog of een gebrek aan sociale zekerheid en onveilige  werkomstandigheden.

B- Immigranten, die in verschillende vormen komen en over het algemeen weinig betrokken zijn met de interne ontwikkelingen in Iran.

Het "politiek-ideologische" vluchtelingenspectrum is over het algemeen gekant tegen oorlog en elke vorm van agressie. Daarom verzetten zij zich fel tegen de Amerikaanse en Israëlische aanvallen tegen Iran en veroordelen deze. Deze groep is van mening dat de Amerikaanse aanval op Iran imperialistisch is en de burgermaatschappij, Ngo's en infrastructuur van het land zal vernietigen, zoals we hebben gezien in Irak, Libië, enzovoort.

Echter, de eerste groep vluchtelingen die nog steeds droomt van de monarchie en de dictatuur van de sjah, samen met een breed scala aan gewone vluchtelingen, heeft zich rond Reza Pahlavi verzameld. Deze groep is mede door Mossad georganiseerd. Dit spectrum is, ondanks het gebrek aan een binnenlandse basis, zeer actief in het buitenland, met toegang tot media en propagandamiddelen, en pleit voor een intensivering van de bombardementen en raketaanvallen op Iran, koste wat kost, en voor de omverwerping van de Islamitische Republiek door de Verenigde Staten en Israël. Ze vieren bombardementen op de gesneuvelde meisjes in school die recentelijk is gebeurd.

Hoewel de Rajavi-groep (Mudjahedin) en de Koerdische separatistische groeperingen het oneens zijn met de monarchisten, verdedigen ze de Amerikaans-Israëlische aanval en bezetting van Iran.

Dit spectrum doet denken aan de Tweede Wereldoorlog, hoe individuen en groepen in Europese landen de aanval van nazi-Duitsland onder leiding van Hitler steunden, met de nazi's samenwerkten bij de bezetting van hun landen. En ze vrijheidsstrijders, verzetsgroepen en Joden identificeerden en uitleverden aan de Gestapo.