کلمات چند مفهومی و گنگی که جمهوری اسلامی در این چند سال برای اهداف و برنامه های خود مورد استفاده قرار داده، برای عموم مردم شناخته شده است. شاخص ترین آن کلمات" مستضعف و حکومت مستضعفان" است که در سال 1357 بخصوص بعد از انقلاب بهمن بکررات تبلیغ شد. بسیاری از کارگران، زحمتکشان، آزادیخواهان و روشنفکران که خواهان آزادی، برابری و عدالت اجتماعی و حکومت مردمی بودند،به تصور اینکه شعار حکومت مستضعفان که از طرف حکومت اسلامی مطرح شده، می تواند همان خواسته ها را جامعه عمل بپوشاند، دربرابر سرکوب شوراهای کارگران و زحمتکشان شهر و روستا و ادارات مختلف سکوت اختیار کردند. جمهوری اسلامی با استفاده از این فضا، شوراها را نابود و بسیاری از فعالین و نمایندگان شوراها را به زندان انداخت و یا از کار معلق کرد، هر نوع آزادی خواهی و بیان و اندیشه را سرکوب،روزنامه ها و نشریات دگراندیش را بست. بعد از تدوین احکام شرع، تعدادی رانتخوار و دلال را بر مردم حاکم کرد. مردم بمرور زمان متوجه معنی حکومت مستضعفان شدند که هیچ سنخیتی با آمال و آرزوهای آنان ندارد. جمهوری اسلامی چنان روزگاری را به مردم تحمیل کرد که تعداد قابل توجهی برای امرار حداقل معاش مجبورند اعضای بدنشان را بفروشند، یا به سطلهای زباله سر بکشند، یا خودکشی کنند.
